Saturday, December 17, 2016

கணபதி முனி - பாகம் 48 : சக்தி மந்திரங்களும் ரிக் வேத ஆராய்ச்சியும்

...குடிசை பற்றிக்கொண்டு எரிய.... நாற்புறமும் தீ சூழ்ந்திருக்க.. கணபதி முனியின் உபன்யாசம் கேட்க வந்தவர்கள் பீதியோடு புகை நடுவில்..கலவரமாக இருந்தார்கள். ஆனால் மத்தியில் ரவையளவும் சலனமின்றி அமர்ந்திருந்தார் கணபதி முனி. “வனேம பூர்விரர்யோ மனீஷ அக்னி: சுஸோகோ விஸ்வானிஸ்யா” என்கிற ரிக் வேத அக்னி மந்திரத்தை ராகமாக சில முறைகள் பாடினார். 

அனைவரும் அதிசயிக்கும் வண்ணம் அப்போது திடீரென்று ஒரு சுழற் காற்று அடித்தது. கூரைமேல் பற்றிக்கொண்டு எரிந்த அந்த வைக்கோல் பிரிகளை அலேக்காகத் தூக்கி வெகுதூரத்திற்கு விசிறி எறிந்தது. ஒரு பெரும் விபத்து அங்கே தவிர்க்கப்பட்டது. கணபதி முனியின் மந்திர சக்தியைக் கண்டு அனைவருக்கும் வியப்பாக இருந்தது. இதுபோன்ற அற்புத பலனளிக்கும் சக்திமிகு மந்திரங்களை அவரிடம் கற்றுக்கொள்ள பலர் ப்ரியப்பட்டார்கள்.

வருஷம் 1930. நாயனாவின் தம்பி சிவராம சாஸ்திரி பிப்ரவரி ஆறாம் தேதி குலுவிக்கு வந்தார். நாயனா கடுகடுவென்று "யாத்திரையை முடித்துக் கொள்ள இங்கே வந்தாயா?" என்று கேட்டார். வீடு வாசல் துறந்து தன்னைப் போல தன் தம்பியும் இப்படி க்ஷேத்திராடனம் வந்தது பற்றி அவருக்கு கோபம் ஏற்பட்டிருக்கலாம். மறுநாள் நெஞ்சு வலி என்று மாரைப் பிடித்துக்கொண்டு சாய்ந்தவர் மேலோகம் சென்று விட்டார். தபஸ்வியான கணபதி முனி கேட்ட கேள்வியின் உள்ளர்த்தம் சுற்றி நின்றவர்களுக்கு அப்போது புரிந்தது. 

நாயனாவும் அவரது மகன் மஹாதேவனும் இன்னும் சிலரோடு காரில் சென்றுகொண்டிருந்தார்கள். ஒரு திடீர்த் திருப்பத்தில் கார் கட்டுப்பாடிழந்து பல்டி அடித்தது. மஹாதேவனைத் தவிர்த்து யாருக்கும் ஒன்றுமில்லை. மஹாதேவனுக்கு கை முறிந்தது. மருத்துவமனையில் சேர்க்கும்படி டாக்டர்கள் பரிந்துரைத்தார்கள். ஆனால் நாயனா ”அஸ்தி சந்தான மந்த்ரா”வை உச்சாடனம் செய்தார். அதன் பலன் உடனே தெரிந்தது. மருத்துவர்கள் அதிசயிக்கும்விதமாக குணமடைவதில் முன்னேற்றம் தெரிந்தது.

மஹாதேவனுக்கு இந்த நிகழ்ச்சிக்குப் பிறகு தனியே வீடு திரும்புவதற்கு மனமில்லை. நாயனாவும் கலுவராயிக்குப் புறப்பட்டுச் சென்றார். இம்முறை நாயனா திருவண்ணாமலை சென்று தனது குரு ரமணரைச் சந்தித்தார். கணபதி முனியின் இடையறாத தபங்களைக் கேள்விப்பட்டு ஸ்ரீரமணர் அவரை ஆசீர்வதித்துப் பாராட்டினார்.

குலுவி திரும்பிய கணபதி முனி இடைவெளியில்லாமல் தவமியற்றினார். பக்தி சிரத்தையாக சீதாராமன் அவருக்குப் பணிவிடைகள் செய்தார்.  நாயனா கணபதியின் அவதாரம் என்றே வணங்கினார்.

**

1931 ஃபிப்ரவரி. தேவேந்திர சுப்ரமண்ய விஸ்வாமித்ரா என்பவர் நாயனாவையும் அவரது நண்பர்களில் கற்றுக் கரைகண்டோரையும் சிரிஸிக்கு அழைத்தார். அனைவருடனும் உரையாடி மகிழ வேண்டும் என்பது அவரது விருப்பம். ஸ்நேகிதர்களுள் வக்கீல் புண்டரீகராயரும் உண்டு. அவர் உலகம் சுற்றியவர். ரோமன் கத்தோலிக்கர்களின் குருமாரான போப்பைச் சந்தித்து உரையாடியவர். அவரது மகன் சுந்தர பண்டிட். அவரும் வக்கீல். அவரும் விஸ்வாமித்ராவும் பள்ளித் தோழர்கள். நாயனாவைப் பற்றி பல வருடங்களுக்கு முன்னரே அறிந்துகொண்டவர். நற்ண்புகளை உடையவர். அவரது தம்பி மாதவா பண்டிட்டும் இந்த கூட்டத்தில் உடனிருந்தார்.

புண்டரீகராயர் சிரிஸியின் புறநகர்ப் பகுதியில் ஒரு கட்டிடம் அமைத்திருந்தார். (ஆனந்த ஆஷ்ரமம்). தனது வயோதிகக் காலத்தில் அமைதியாகவும் பூஜை புனஸ்காரம் என்று அங்கு கழிக்க எண்ணினார். ஆனாலும் உடம்பு ஒத்துழைக்காத காரணத்தால் வீட்டிலேயே இருந்தார்.

"நீங்கள் ஆனந்த ஆஷ்ரமத்தில் தங்குவதாக இருந்தால் அதுதான் உண்மையான பேரனாந்தமாக இருக்கும்.." என்று நாயனாவிடம் வேண்டினார் ராயர். 

" நீங்கள் அங்கு தங்கினால் அது எங்கள் பாக்யம்" என்று விஸ்வாமித்ராவும் ராயரின் வேண்டுதலுக்கு வழிமொழிந்தார். 

சீதாராமா பட்தி கேட்டுக்கொள்ள அனைவரும் முயற்சியினாலும் நாயனா ஆனந்த ஆஷ்ரமத்தில் தங்கினார். பலருக்கு மந்திர உபதேசம் செய்தார். ஆஷ்ரமத்திற்கு விஜயம் செய்வோருக்கு ரமணரின் உபதேசங்களையும் நற்செய்திகளையும் எளிய முறையில் விளக்கினார். கணபதி முனியின் முன்னால் உட்கார்ந்து ஜபதபங்கள் செய்வதையும் தியானமியற்றுவதையும் பெரும்பேறாகக் கருதினர்.  ஆனந்த ஆஷ்ரம் கடவுள் வாழும் ஆஷ்ரமாக பொலிந்தது.

கண்பதிமுனியின் பெரும்பாலன நேரங்கள் தவத்தில் கழிந்தது. ஆனந்த ஆஷ்ரமவாசிகளுக்கு இது அதிசய பல அனுபங்களைத் தந்தது. "கபால பேதனா சித்தி" என்னும் சித்து வேலையால் தியானமியற்றும் போது உடம்பு மட்டும் தன்னிச்சையாக மிதப்பதைக் கண்டு வாய் பிளந்தனர். 

ராமச்சந்திர பட் ஆனந்த ஆஷ்ரமத்திற்கு அடிக்கடி வரும் பக்தர். சம்ஸ்க்ருதம் தெரியாது. இருந்தாலும் நாயனாவின் குரலை மட்டும் கேட்பதற்காக அனுதினமும் ஆஷ்ரமம் வந்தார். யாவரும் அதிசயத்தக்க வகையில் சில நாட்களில் அவர் சம்ஸ்க்ருதம் பேசி எழுத ஆரம்பித்துவிட்டார். 

இன்னும் சிறிது நாட்கள் கழித்து திருவண்ணாமலையிலிருந்து விஸ்வனாதன் வந்து கணபதிமுனியின் காலடியில் வந்து சேர்ந்தார். பகவான் ரமணரின் "உள்ளது நாற்பது" வின் சம்ஸ்க்ருத மொழிபெயர்ப்பை நாயனா திருத்துவதற்காகக் கொண்டு வந்தார். புதிதாக மொழிபெயர்க்க வேண்டும் நினைத்துக்கொண்டிருந்த போது புதுச்சேரியிலிருந்து கபாலியும் அவரது மனைவியும் ஆனந்த ஆஷ்ரமத்திற்கு வந்தனர். அடுத்தது மஹாதேவர். பின்னர் சீதாராம பட்தியின் பெண் நாகவேனியும் கணபதி முனிக்கு சேவை செய்வதில் சேர்ந்துகொண்டார். குலுவியிலிருந்து சீதாராமனும் அவரது மனைவியும் அடிக்கடி ஆஷ்ரமத்திற்கு வந்து சென்றனர். இந்த கோஷ்டி கணபதி முனிக்கு மிகவும் சந்தோஷம் அளித்தது.

பகவான் ஸ்ரீ ரமணரின் "உள்ளது நாற்பது" (இருத்தலின் நாற்பது) படைப்பை சம்ஸ்க்ருத ஸ்லோகங்களாக்கும் பணியில் இறங்கினார். அதன் சாராம்ஸத்தை விஸ்வனாதனுக்கும் கபாலிக்கும் அருளிச்செய்தார். மார்ச் பதினான்காம் தேதி மொழிபெயர்ப்பு பூர்த்தியாகி அதற்கு "சத் தர்ஸனம்" என்று பெயரிட்டார். மஹாதேவா அதன் தெலுங்கு மொழிபெயர்ப்போடு திருவண்ணாமலைக்கு திரும்பினார். 

மொழிபெயர்ப்புக்குப் பின்னர் நாயனா பல விஷயங்களில் தெளிவடைந்தார். உலகத்தில் உலவும் பல வேற்றுமைகளில் இருக்கும் ஒரே உண்மையை உணர்ந்தார். இத்தருணத்தில் பகவான் ஸ்ரீ ரமணரின் அருள் வேண்டி வாரம் ஒரு லிகிதம் அவருக்கு எழுதத் தலைப்பட்டார்.

ஜூன் மாதத்தில் கபாலி சத் தரிசனத்தின் சம்ஸ்க்ருத பொழிப்புரையை பூர்த்தி செய்தார். இதற்கிடையில் நாயனா "ப்ரசண்ட சண்டி திரிசதி" என்னும் முன்னூறு சம்ஸ்க்ருத ஸ்லோகங்களை ப்ரசன்ட சண்டியைப் போற்றி எழுதி முடித்திருந்தார்.

தேவவிரதனின் மகன் ஸோமாவின் உபனயனம் கோகர்ணத்தில் நடைபெறுவதாக அழைப்பு வந்து அங்கு சென்று ஆசீர்வாதம் செய்து விட்டு வந்தார். ஜூலை ஒன்றாம் தேதி சத் தர்ஸனத்தில் சம்ஸ்க்ருத பொழிப்புரையை விஸ்வனாதன் மற்றும் ரெங்கா ராவ் மூலமாக பகவான் ஸ்ரீ ரமணருக்கு சமர்ப்பிக்கப்பட்டது. பின்னர் கபாலி ஸ்ரீ அரவிந்த ஆஷ்ரமத்திற்கு சென்றார். சீதாராம பட்தி சகர்சாரிபா என்ற அருவிக்கு நாயனாவை அழைத்துச்சென்றார். கணபதி முனி எப்போதும் தனது சிஷ்யர்கள் ஸ்வயமாக சிந்திக்க அனுமதித்தார். தன்னுடைய அன்பினாலும் அரவணைப்பினாலும் அவர்களிடையே கருத்து வேறுபாடு ஏற்படாமல் குருபீடத்தில் இருந்தார். இதனால் தவறு செய்யும் சிஷ்யர்கள் கூட தாமாகவே தங்களைத் திருத்திக்கொள்ளும் வாய்ப்பை அளித்தார்.


**

பகவான் ரமணருக்கு நாயனா எழுதிய கடிதங்களில் அவரது ஆன்மிக புரிதல்களின் பல நிலைகளை எடுத்துக்காட்டியது. ரமணர் அதை மிகவும் பத்திரமாகப் பாதுகாத்து பொக்கிஷமென மதித்தார். அனைத்துக் கடிதங்களும் சம்ஸ்க்ருதத்தில் எழுதப்பட்டவை.

1931ம் வருடம் சீதாராம பட்தியின் வேண்டுகோளுக்கு இணங்க குலுவிக்கு திரும்ப சம்மதித்தார். ரிக் வேதத்தை திரும்பவும் படித்து அதில் மஹாபாரதம் வரும் இடங்களை குறித்துக்கொள்ள விரும்பினார். 1933ல் மஹாபாரதத்தில் இடம்பெற்ற நாயகர்களின் வாழ்க்கைச் சரித்திரத்தை தொகுத்திருந்தார். அதற்கு "பாரத சரித்ர பரீக்ஷா" என்று பெயரிட்டார். அவரது சிஷ்யர்கள் அதை மஹாபாரத சங்ரஹா (அ) விமர்ஸா (அ) மீமாம்ஸா என்றழைத்தார்கள்.

இதில் மஹாபாரதத்தின் நாயகர்களை, கிருஷ்ணன் உட்பட, மந்திர உபாசகர்களாக, மந்திரங்களின் முனிவர்களாக ( மந்த்ர த்ருஷ்டா) உருவாக்கி, தவங்களின் மூலம் பலமடைந்து, நாட்டின் நலனுக்காக கௌரவர்களை எதிர்த்து போரிட்டதாக காட்சிப்படுத்தியிருந்தார். 

தொடரும்..

#கணபதி_முனி
#காவ்ய_கண்ட_கணபதி_முனி_48

Thursday, December 15, 2016

மன்னார்குடி டேஸ் - மனிதக் கரண்டி

சமையல்கட்டிலிருந்து கொல்லைக் கோடியில் இருக்கும் கிணற்றுக்கு போவதற்கு ஒரு ஒத்தையடிப்பாதை இருந்தது. அக்டோபர் நவம்பர் மழைக்கு சறுக்கியடிக்கும். வேனிற் கால கொளுத்தும் வெய்யிலில் கூட கால் சுடாது. கொல்லைகொரு கிணறு என்பது கிராமத்து வீடுகளின் ஆதி சம்பிரதாயம். ஒத்தையடிப் பாதையின் இரண்டு புறமும் அருகம்புல் கால் உரச மண்டியிருக்கும். "இன்னிக்கி சதுர்த்தி.. பூஜைக்குப் பறிச்சுண்டு வந்தேன்..." என்று பாட்டி மடியிலிருந்து கொத்து புல் எடுத்துப் போடுவாள். அதைத் தாண்டி பட்ரோஸ், வயலட்டும் ஆரஞ்சுமாக டிஸம்பர் பூச்செடிகள், செகப்பு செம்பருத்தி, நந்தியாவட்டை, எறும்பு ஊறும் செண்பகம் என்று இருமருங்கும் மலர்கள் மண்டிய வாசமிகு கொல்லை.

மழையில் சறுக்குகிறது என்று பின்னர் அந்த நடைபாதையை மட்டும்ரெண்டு கல் வைத்து சிமென்ட் வழித்துவிட்டோம். வெய்யிலுக்குச் சுட்டது, மழைக்கு சறுக்கவில்லை. ஆனால் கொல்லைக்குள் வந்தால் அமேசான் காட்டுக்குள் வந்தது போலிருக்கும். சித்திரை மாதத்தில் கூட சூரியனால் வேலை காட்ட முடியாத இடம். அணிலாடும் கிணற்றடி. குயிலோ அக்காக் குருவியோ அங்கிருந்து தெரியும் பாமணியாற்றுக்குக் குரல் கொடுத்து பேசிக்கொண்டிருக்கும் இடம்.
மரக்கிளையிடையில் சிந்தும் பௌர்ணமி இரவுகளில்.... வயதானவர்களுக்கு அபிராமி பட்டரும் அம்பாளும்.. ”மா.. தேவீ...” என்று கன்னத்தில் போட்டுக்கொள்ளும்படியாகவும் வயதோடு வாலிபமாய் இருப்பவர்களுக்கு கயித்துக் கட்டில் போட்டு நேத்து ராத்திரி யம்மாஆஆஆ..... என்றும் வயதுக்கேற்றவாறு பலப்பல கற்பனைகளைத் தூண்டுமிடம். மதியமோ மாலையோ சில சமயம் சாரையும் சர்ப்பமும் கட்டிப்புரண்டு விளையாடும். சாயந்திர வேளைகளில் இந்த "நல்லது" களைப் பார்த்துவிட்டால் " நீலா.. ஒரு அகல் வெளக்கு ஏத்துடீ" என்ற பாட்டியின் கட்டளைக்கு கொல்லைப்புற துளசிக்கருகே நல்லெண்ணெயில் பஞ்சு திரி போட்ட அகல் எரியும்.
கிணற்றுத் தண்ணீர் இறைத்துக் குளித்தபோது தோள் பட்டைகள் வலுவாகவும் இரண்டு மலைகளைக் கட்டி இழுத்து வரும்படி தேகாரோக்யம் இருந்தது என்றெல்லாம் பொய் சொல்லமாட்டேன். ஆனால், குளிப்பது என்பது ஒரு சுறுசுறுப்பான சமாச்சாரமாக இருந்தது. சுற்றிலும் செம்பருத்தி, நந்தியாவட்டை பூச்செடிகளும், கன்றோடு வாழையும், நெடிதுயர்ந்த தென்னையும் பக்கத்தில் ஒரு பெரிய நெல்லி மரமும் சூழ இருக்கும் கொல்லைப்புறக் கிணற்றில் குளிப்பது என்பது குற்றால அருவியில் குளிக்கும் பேரானந்தம்.
முதல் முறை தலையில் ஊற்றிக்கொள்ளும் போது ஒட்டு மொத்த தேகமும் உதறிச் சிலிர்க்கும். மயிர்க்கால்கள் நட்டுக்கும். அடுத்தடுத்த வாளிகள் சுகவாளிகள். இன்னும் இப்படியே லட்சம் வாளிகள் ஊற்றிக்கொண்டாலும் கை அசராது. கண்ணிரண்டும் சிவந்துவிடும். விரல் நுனிகளில் தோலூறி வரிவரியாகிவிடும்.
ஒரு சமயம் கேணித் தண்ணீர் கொஞ்சம் கடுத்தது என்று "தம்பி... வானரம் மாதிரி ஏறி உட்காண்டிருக்கியே.. அந்த நெல்லிக் கெளையை ஒடிச்சு கிணத்துக்குள்ளே போடேன்... ஜலமாவது ப்ரயோஜனப்படும்படி ஆகும்..." (கவனிக்க.... ஜலமாவது ப்ரயோஜனப்படும்படி ஆகும்...) என்று நெல்லிமரக் கிளையை ஒடித்துப் போடச் சொல்லி கிணற்று நீரை கல்கண்டு நீராக்கினாள் பாட்டி.
பாத்திரங்களை அலம்பி கிணற்றுக் கட்டையில் வைக்கும் போது சிலசமயங்களில் கயிறு தட்டியோ வாளி தட்டியோ கிணற்றுக்குள் விழுந்துவிடும். அதை எடுப்பதற்கு கீழிருந்து மேலாகக் கிளைக் கிளையாக இரும்பில் கொக்கிகள் அமைத்துச் சின்ன ராட்டினம் போலிருக்கும் "பாதாளக் கரண்டி" பயன்படும். "வாணா விழுந்துடுத்து... பாதாளக் கரண்டி போட்டு எடுடா... சித்த வா..." என்று கேரம்போர்டில் ரெட்டை உள்ளே தள்ளி ஃபாலோ முயற்சிக்கும் போது கூப்பிடுவாள். உடனே எழுந்து ஓடவேண்டும். இல்லையேல் அஷ்டோத்ரசதம்தான்.
கிணற்றுக் கயிற்றுலிருந்து வாளியைக் கழட்டிவிட்டு பாதாளக் கரண்டியைக் கட்டி கீழே இறக்க வேண்டும். சுருட்டிச் சுருட்டி வட்ட வட்டமாக ஆட்டிக்கொண்டே இருந்தால் உங்கள் அதிர்ஷ்டப்படி ஐந்து நிமிடத்திலேயோ ஐம்பது நிமிடத்திலேயோ பாத்திரம் பாதாளக் கரண்டிக்கு தட்டுப்படும். அந்த இடத்தில் உசரக்கத் தூக்கி ஒரு தடவை உள்ளே போட்டு.. இடதும் வலதுமாகச் சுழற்றினால் அந்த பாதாளக் கரண்டியின் ஒரு கிளைக்குள் விழுந்த பாத்திரம் சிக்கிக்கொள்ளும். மீன் பிடிக்கும் லாவகத்துடன் சடாரென்று தூக்கக்கூடாது. பாத்திரத்தின் மேனி வலிக்காமல் தூக்கவேண்டும்.
சில வீடுகளில் பாதாளக் கரண்டி இருக்காது. "பாட்டி.. எங்காத்து கிணத்துல சொம்பு விழுந்துடுத்து.. பாதாளக் கரண்டி வேணூம்" என்று தெருமக்கள் யாரவது வந்து கேட்டால் "உங்காத்துலேர்ந்து ஒரு பாத்ரத்தைக் கொண்டு வந்து ரேழி மூலேல வச்சுட்டு... பாதாளக் கரண்டி எடுத்துண்டு போ.. அப்பத்தான் அது ஆப்டும்..." என்று சொல்லிவிடுவாள்.
கொண்டு போனவர்கள் பாதாளக்கரண்டியை மறக்ககூடாதென்பதற்காக பாட்டியின் தந்திரம் அந்த பாத்திரம் அடகு வைக்கும் உத்தி. பாதாளக்கரண்டியை சுருக்கு சரியாகப் போடாமல் கிணற்றுக்குள் தவற விட்டு ஜேம்ஸை இறக்கி எடுத்துத் தந்திருக்கிறார்கள். கழுத்தில் சிலுவையாடும் ஜேம்ஸுக்கு அப்போது ஐம்பது வயதிருக்கும். ஆறடிக்கு ரெண்டு விரக்கடை கம்மியான உயரம். அவர்தான் மனித பாதாளக் கரண்டி. கைலியை அவிழ்த்துவிட்டு கௌபீணத்துடன் கிணற்றுக்குள் குதிப்பார்.
இரண்டு முங்கு இல்லையேல் அதிகபட்சமாக மூன்று முங்குகளில் கையில் பாத்திரத்துடன் கரையேறுவார். ஒரு வீட்டில் வெள்ளிக் கொலுசு ஒன்று விழுந்துவிட்டது. "கரண்டிக்கு ஆப்டாதுடா..." என்று பாட்டி சொல்லிவிட்டாள். ஜேம்ஸைக் கூப்பிட்டார்கள். ”போன மாசம் ராயர் ஆத்துல பஞ்சபாத்ரம் விழுந்துடுத்து.. ஒரே முங்குல உத்ரிணியோட எடுத்துண்டு... ஜிங்குன்னு கிணத்துலேர்ந்து மேல ஏறிட்டான்”. இது போன்று கியாதி பெற்ற மனிதக் கரண்டி அவன். மொபைல் இல்லாத காலம். "இன்னிக்கு வரேன்னிருக்கான்..." " நாளைக்கு வருவானாம்..." என்று ஒரு மாதம் ஓடியது.
ஒரு ஞாயிற்றுக்கிழமை நாலைந்து மாமிகள் பாட்டியிடம் வாசல் படி மாநாட்டில் பேசிக்கொண்டிருந்தார்கள். "ஊர்ல இருக்கிற கிணத்துத் தண்ணில முங்கி பாத்திரத்தல்லாம் எடுத்துக் கொடுத்தான். அவனுக்கு தண்ணிலயே சாவுன்னு எழுதியிருக்கே....". அடப்பாவமே... ஜேம்ஸ் குடிகாரனா? என்று நீங்கள் தேம்புவது தெரிகிறது. இவர்கள் டயலாக்கை முழுக்கக் கேட்போம்.
"ஆத்துல புதுத்தண்ணி தொறந்து விட்டாளோன்னோ... மேலப்பாலத்துக்கிட்டே கொழந்தை தவறி விழுந்துடுத்துன்னு யாரோ கதறியிருக்கா... இவன் அந்த வழியாப் போயிருக்கான்... தொபகடீர்னு குதிச்சு கொழந்தையைக் காப்பாத்தி கரையில கொண்டு வந்து அப்பாம்மாட்ட ஒப்படைச்சுட்டான். கொழந்தையை உச்சிமோந்த அம்மாக்காரி... அதோட காலைப் பார்த்துட்டு ஒரு கால்ல கொலுசக் காணுமேன்னுருக்கா... உடனே இவன் திரும்பவும் ஆத்துக்குள்ள குதிச்சுருக்கான்.. சட்ரஸ் பக்கத்துலே சுழி ரொம்ப ஜாஸ்தி.. புதுத் தண்ணி... காவு வாங்கும்னு சொல்லுவா.. ரெண்டு ஆழமான ஊத்துக் கெணறும் இருக்கோன்னோ... இவனைப் பிடிச்சு தலை குப்புற அழுத்திடுத்து... ஃபயர் சர்வீஸ்காரா வந்து.. கரையோட கரை தேடித் தேடி... நாலு மண் நேரத்துக்கப்புறம் கயித்தைக் கட்டி தூக்கியிருக்கா... பாவம்.. ஆயிரம் வாட்டி கிணத்துல குதிச்சு பாத்திரமெல்லாம் எடுத்துருப்பன்.. அதே கெணறு பிராணனை வாங்கிடுத்தே..."
பாழுங்கிணறு விழுங்கினால் அது அதன் சுபாவம்.பழகிய கிணற்றுக்கும் பழகாத கிணற்றுக்கும் வித்யாசம் உண்டோ?

காற்றுக்கென்ன வேலி?!

வார்தாவின் சண்டமாருதம் சென்னையை மொட்டையடித்திருக்கிறது. கண் நிறைக்கும் பச்சையாய் இருக்கும் பாண்டி பஜார், ஆழ்வார்ப்பேட்டை, மந்தைவெளி, நங்கைநல்லூர் பேட்டைகளையும் இந்த சூறாவளி துவம்சம் செய்துவிட்டது. சைக்கிள் கேப் சந்துபொந்துகள் கூட போர்க்களம் போல காட்சியளிக்கிறது. மன்னையில் மின்னல் இடிக்குப் பயந்து நடுநடுங்கி பாட்டியிடம் ஒதுங்கினால் "அர்ஜுனா.. அர்ஜூனா சொல்லுடா... இடிக்காது... போய்டும்.." என்று ஆறுதல் சொன்னவள் புயலோடு ஆளைத் தூக்கும் சூறைக்காற்றடித்தால் யாரைக் கூப்பிடவேண்டும் என்று கற்றுக்கொடுத்திருக்கலாம்.
காலை பத்தரை மணி வாக்கில் மின்சாரம் துண்டிக்கப்பட்டது. மிகச்சரியான நடவடிக்கை. காற்றடித்து மரம் மின்கம்பங்களில் சாய்ந்து, கால் வைத்து கணிசமான பேர் பரலோகம் போயிருப்பார்கள். பதினொன்றரைக்கு திடுமென ஒரு காரிருள் சூழ்ந்தது. நடுப்பகல் பன்னிரெண்டு தாண்டும் போது ஊழிக் காலம் போல "ஊ..ஊ..ஊ..ஊ.." என்ற பெரும் சத்தத்தோடு காற்றோடு மழை கைகோர்த்துக் கொண்டு "வா... சென்னையை மொட்டயடிக்கலாம்.." என்று தீவிரவாதத்தனம் காட்டியது.
வாசலில் சேப்பாயிக்கு ஷெட்டாகப் போட்டிருந்த ஷீட் "ட்ர்ர்ர்ட்....ட்ர்ர்ர்ர்ர்ட்...ட்ர்ர்ர்ர்ட்...ட்ர்ர்ர்ர்ர்ட்" என்று ராகமாகக் கீதமிசைக்க பால்கனி ஓர தென்னைமரம் சுவற்றில் "தொம்.. தொம்.." என்று முட்டித் தாளமிசைத்து டிசம்பர் சீஸன் கச்சேரி செய்துகொண்டிருந்தன. வாழ்க்கைப் புயலில் அனாதையாய்ச் சிக்கிய காகம் ஒன்று காற்றோடு சுழன்று கூடு தேடியது பாவமாக இருந்தது. நாணல் போல இருந்தால் பிழைத்துக்கொள்ளலாம் என்ற வாழ்க்கை பாடத்தை நேரடியாகக் காண முடிந்தது. அறுபது டிகிரி வரை காற்றின் போக்கில் சாய்ந்து தலைவிரி கோலமாக அழுத தென்னைமரமெல்லாம் இறுதியில் பிழைத்துக்கொண்டது. ஆனால் நெஞ்சு நிமிர்த்தி வீரம் காட்டிய மாமரங்கள் தலை சாய்ந்துவிட்டது.
வாசலில் காலெடுத்து வைக்க முடியாதபடிக்கு காற்று. மடிக்கணினியில் சொச்சமிருந்த மின்சக்தியில் செய்திச் சேனல் எதுவும் சிக்குகிறதா என்று இணையத்தில் உலாவினேன். சன் ந்யூஸ் லைவ் கிடைத்தது. மழை புயல் பாராமல் டிஆர்பி ஏற்றுவதற்கு நாலைந்து செய்தியாளர்கள் ரெயின்கோட்டும் மைக்குமாய்ப் பாடுபட்டுக்கொண்டிருந்தனர். "இதற்கு முன் இதை விடப் பெரிய புயல் பார்த்திருக்கிறீர்களா?" என்று காசிமேடு, எம்.ஆர்.சி நகர் பீச்சோர இளம் வலைஞர்களிடம் நேர்காணல் நடத்தினார்கள். சேனலின் காலடியில் போடப்படும் பளிச் செய்திகளில் முதலமைச்சர் ஓ. பன்னீர்செல்வத்தின் உத்தரவுகள் பிரதானமாக வெளியிடப்பட்டன.
வார்தா என்றால் சிவப்பு ரோஜாவாம். பாகிஸ்தான் காதலுடன் இந்தப் புயலுக்குக் கொடுத்த பெயர் இது. எல்லா அமைச்சர் பெருமக்களும் முழு வீச்சில் சென்னையின் இயல்புவாழ்க்கையை மீட்டெடுப்பதில் பங்குகொண்டிருப்பது மகிழ்ச்சியான செய்தி. மாலைக்குள் மின்சாரம் மீண்டு விடும் என்று அமைச்சர் தங்கமணி தெரிவித்திருக்கிறார். சிஎம் ஓபிஎஸ்ஸின் பிரத்யேக ஈடுபாடு தெம்பூட்டுகிறது. மீண்டு விடுவோம் என்ற நம்பிக்கை பிறக்கிறது.
கார்த்திகை தீபம் ஏற்றி பொரி உருண்டையோடு வெண்பொங்கலும் தொட்டுக்க கத்ரிக்காய் கொத்ஸுவும் சாப்பிட்டாயிற்று.
ஆகாயத்தில் ஜிலுஜிலுவென்று முழு நிலா உதித்திருக்கிறது. பூர்ண சந்திரன் மனம் குளிர்விக்கும் எல்லையில்லா ஒரு அமைதியைத் தருகிறான்.
ஓம் சாந்தி ஓம்!

ஆடிய பிற ஆட்டங்கள்

Related Posts with Thumbnails