Saturday, July 20, 2013

ஜடபரத ஆர்விஎஸ்

துஷ்டப்பயல்கள் அவரது வேஷ்டியை உருவிக்கொண்டு ஒரு சாக்கைக் கட்டி வயலோரத்தில் உட்காரவைத்துவிட்டார்கள். வெய்யில் மழை பார்க்காமல் அவரும் தேமேன்னு பல நாள் உட்கார்ந்திருந்தார். ஒரு நாள் அந்தப் பக்கமா ஒரு ராஜாவோட பல்லாக்கு மணியோசையுடன் ஆடியாடி வந்தது. முன்னாடி எட்டு பேர் பின்னாடி எட்டு பேர் தூக்க பல்லாக்குக்கு முன்னால் குதிரையில் குலபதி (லீடர்) வந்துகொண்டிருந்தான். நல்ல ஆகிருதியான சரீரரத்தோட ஒருத்தர் வரப்பில் உட்கார்ந்திருந்ததைப் பார்த்தான். ஏற்கனவே “மூச்சு வாங்கறது...”ன்னு ஒண்ணு ரெண்டு பல்லக்குத் தூக்கிகள் தஸ்ஸுபுஸ்ஸுன்னு மூச்சிரைக்க சொல்லிக்கொண்டிருந்தார்கள். இவன் ஒருத்தனே இந்தப் பல்லாக்கை தூக்கிடுவானேன்னு குலபதி அவரைத் தட்டி எழுப்பி “யோவ்.. இங்க வாய்யா.. இது ராஜாவோட பல்லாக்கு... தூக்கு போ...”ன்னு அதிகாரமாத் தட்டி எழுப்பிவிட்டான். அவரும் வாயைத் திறக்காமல் போய் முன்னாடி ஒரு தோள் கொடுத்து தூக்க ஆரம்பிச்சார். 

அந்தக் காட்டு வழியில் கொஞ்ச தூரம் போயிருப்பார்கள் இந்தப் புதுசா சேர்ந்த ஆள் பல்லாக்கோட ஒரு எட்டடித் தாண்டிக் குதித்தார். பின்னால எல்லாப் பயலும் தாண்ட முடியாமல் கட்டையில தொங்கினான்கள். ராஜா எட்டிப் பார்த்து “என்னடா?”ன்னு விசாரித்தான். “இல்ல புதுசா இவனை சேர்த்தோம். இவன் தான் இந்த மாதிரி பண்ணிட்டான். ராஜா க்ஷமிக்கணும்.”ன்னு அவரைக் காமிச்சு மன்னிப்புக் கேட்டான். இன்னும் கொஞ்ச தூரம் போனதும் மறுபடியும் ஒரு பத்தடி தாண்டிக் குதித்தார். ராஜாக்கு மண்டையில அடி. ஜன்னலைத் திறந்து எட்டிப் பார்த்தான். எல்லோரும் அவரைக் கை காண்பித்தார்கள். சாட்டையை எடுத்து அவர் முதுகில சுளீர்னு அடித்தான். எல்லார் முதுகிலும் அடி விழுந்தது. ராஜா உட்பட. சாட்டையை சுழற்றும் போது பட்டிருக்கும்னு நினைத்துக்கொண்டான்...... 

...இந்தக் கதை இப்படியே போகும்.... இது ஸ்ரீமத்பாகவதத்தில் வரும் ஜடபரதர் உபாக்கியானம். இப்படித் தாண்டித் தாண்டிக் குதிக்கிறவர் ஜடபரதர். அவர் ஒரு பரமஞானி. அதாவது முமூக்ஷுக்களா இருக்கும் போது தரையிலிருக்கும் பூச்சிப் பொட்டை கால்ல மிதிக்கக்கூடாதுன்னு தாண்டிக் குதிச்சுச் சாதகம் பண்ணறவாளுக்கு பின்னால ஞானியான பிறகு அதுவே லக்ஷணம் ஆயிடுமாம். அதாவது அடிக்கு அடி குனிந்தெல்லாம் பார்க்கமாலேயே புழுபூச்சியை மிதிக்காமல் ஸ்வபாவமாகவே தாண்டுவார்களாம். சரி.. இந்தக் கதை இப்போ எதுக்கு? காலையில் கிட்டத்தட்ட ஒரு பத்து தெருவானும் கடந்து வாக்கிங் செல்கிறேன். எந்தந்தத் தெருவோரத்தில் என்னென்ன கிடக்கும் என்று தலையைக் குனியாமல் தாண்டுவது எனக்கும் லக்ஷணமாக ஆகிவிட்டது. அசாத்திய சாதகம் செய்து ஞானியான சத்புருஷர் ஜடபரதர் மாதிரி... நானும்..... சரி... வேண்டாம்...

2 comments:

சே. குமார் said...

ஹா... ஹா.... நீங்களும் ஞானி ஆகிட்டீங்க....

வெங்கட் நாகராஜ் said...

நீண்ட இடைவெளிக்குப் பிறகு உங்கள் பக்கத்தில் ஒரு இடுகை.... அதுவும் ஒரே நாளில் நான்கு! :)

முகரக்கட்டை புஸ்தகத்தில் [உங்கள் பாஷையே தான்!] ஊறிப் போய்விட்ட நீங்கள் இங்கேயும் பகிர்ந்து கொண்டதில் மகிழ்ச்சி....

நீங்கள் வாக்கிங் போவதில் உங்களுக்கு லாபம் இருக்கிறதோ இல்லையோ, எங்களுக்கு லாபம் இருக்கிறது! இப்படிப்பட்ட காட்சிகளை உங்கள் பிரவாக மொழியில் படிக்க முடிகிறதே.... :)

ஆடிய பிற ஆட்டங்கள்

Related Posts with Thumbnails