Friday, August 2, 2013

மகளிர் மட்டும்!

"நீ தீயள்ளித் தின்னச் சொல் தின்பேன்...” என்று பிரபு ட்யட்டுக்காகப் பாட்டுப் படித்துக்கொண்டிருந்ததையும் மீறி பித்தளை அண்டா சைஸில் நிறுத்தியிருந்த ‘அன்பு’விலிருந்து கிளம்பிய “பண்ணபுரம் மாரியம்மா...” செவிபுகுந்து காதல் சுவையிலிருந்து தடாலடியாக பக்திமயத்திற்கு மாற்றிப்போட்டது. ஷூக்காலோடு வீதியிலிருந்து எட்டிப்பார்த்தேன். பாலபிஷேகம். “ஏம்பாட்டி பாலபிஷேகம் விசேஷம்?” என்ற ட்ராயர் போட்ட ஆர்விஎஸ்ஸுக்கு “நோய்நொடி வராதுடா” என்று சமாதான பதில் சொன்ன சாரதாம்பாளும் செபியா கலரில் மனத்திரையில் ஓடினார்கள்.

கேஸடுப்பிலேயே குடும்பம் நடத்திய மாதரசி ஒருவருக்கு அரசமரத்தடியில் செங்கல் அடுப்பு சங்கடம் பண்ணிக்கொண்டிருந்தது. பக்கத்திலிருந்த குங்கும நெற்றிக் கணவன் முட்டிபோட்டு குனிந்து அடுப்பூதி அப்பெண்ணிற்கு உதவி வாய் நீட்டிக்கொண்டிருந்தார். வீட்டில் அடுப்பங்கரையின் அட்ரெஸ் தெரியுமோ இல்லையோ அம்மனுக்கு முன்னால் அட்ஜெஸ்ட் செய்து கொள்வதைப் பார்க்கும் போது மனதுக்கு உவகையாக இருந்தது.

தினமும் அம்மன் கோயில் வாசலில் பொங்கல் வைத்தால் பல குடும்ப பிரச்சனைகள் தீர்ந்து நாம் சககுடும்ப க்ஷேமத்திற்காக நீதியெழுதும் நிலையும் வராது. Revathy Venkatடும் வெறுப்பாகமாட்டார்கள் என்றெண்ணிக்கொண்டே திரும்பினேன். பேருந்து நிறுத்தத்திலிருந்து “எவன் செத்தா எனக்கென்ன” மனோபாவ ட்ரைவர் அந்த நடத்துனர் விஸிலடிக்காமலேயே வண்டியை எடுத்து படியேறிய பெரியவரை கீழே தள்ளினார். பேலன்ஸில்லாமல் விழுந்தவரைத் தூக்குவதற்கு ஓடினேன். அதற்குள் துள்ளி எழுந்து கொண்டவரை பின்னால் ஏறுவதற்காக வந்த அவரின் திருமதி பதறிப்போய் புடவைத் தலைப்பால் முகம் முழங்கை என்று துடைத்தார். ”ஒண்ணுமில்ல...ஒண்ணுமில்ல...” என்று சிரித்து வெட்கப்பட்டவரை நினைத்து இப்பவும் ஒரு முறை முறுவலித்துக்கொண்டேன்.

மெயின் ரோடு ஏறி திரும்புவதற்குள் அச்சம்பவத்தைப் பார்த்த என் கண்ணை பிடுங்கிக்கொண்டுவிடலமா என்ற வெறுப்பு ஏற்பட்டது. கட்டம்போட்டக் கைலியணிந்த அந்த சித்தாள் தன்னைப் பெரியாளாக பாவித்துக்கொண்டு அவனுடைய குடும்ப பாரத்தை பங்கு போட்டுக்கொள்ள செங்கல் தூக்க வந்த மனைவியை பளாரென்று அறைந்தான். இராம.நாராயணன் திரைப்படங்களில் வருவது போல பொன்னியம்மன் கோயில் பொங்கலடுப்பு செங்கல் பறந்து அவன் மண்டையில் விழாதா என்று ஏங்கினேன். குழுமியிருந்தவர்கள் விலக்கி வைத்து மத்யஸ்தம் செய்தார்கள். மொழி பட ஜோதிகா யாராவது அம்மனுக்கு சப்ஸ்டிட்யூட்டாக அக்கணம் எதிரே தோன்றி பொளேர் என்று அறையமாட்டார்களா என்றும் ஆதங்கப்பட்டேன்.

காததிர ரஹ்மான் ஆர்கெஸ்ட்ரா கொண்டாட்டமான இசைமழை பொழிந்துகொண்டிருந்தது. கேட்க மனமில்லாமல் அடைத்திருந்த குமிழ்களை உருவி எறிந்து செவிக்கு விடுதலையளித்தேன். சிறிதுநேர நடைக்குப்பின்னர் என்னை ஆசுவாசப்படுத்திக்கொண்டு இசைக்குமிழ்களை மீண்டும் காதுகளில் பொருத்திக்கொண்டேன். ஷஃபுளில் “சமைக்கின்ற கரங்களும் சரித்திரம் படைப்பதைப் பூமி பார்க்க வேண்டும். தூரத்து தேசத்தில் பாரதப் பெண்மையின் பாடல் கேட்க வேண்டும்” என்று தாஸேட்டன் புரட்சி பொங்க பாடிக்கொண்டிருந்தார். ஹோண்டா ஆக்டிவாவில் சிட்டென்று வேலைக்குப் பறந்த அந்த நாகரீக மங்கை சுகாசினி சாயலில் இருப்பதாகப்பட்டது.

‪#‎வாக்கிங்‬ காட்சிகள்!

3 comments:

இராஜராஜேஸ்வரி said...

வாக்கிங் அண்ட் டாக்கிங்....

மாதேவி said...

எத்தனைவிதமான மனிதர்கள். நிறைந்துநிற்கும் மனிதர்கள் சிலர்.

நடத்துனர், மனைவியைஅடிக்கும் கணவர். :( மனதுக்கு கஷ்டமான காட்சிகள்.

திண்டுக்கல் தனபாலன் said...

இராம.நாராயணனை மறக்க முடியவில்லை...!

ஆடிய பிற ஆட்டங்கள்

Related Posts with Thumbnails