Tuesday, June 6, 2017

சுப்பு மீனு: வெட்கம்

"ச்சீ.. எனக்கு ஒரே வெட்கமா இருக்கு.. சுப்பு"
"அப்ப கண்ணை இறுக்க்க்க்க மூடிக்கோ மீனும்மா..."
”என்னோட கண்ணையா?.. உன் கண்ணையா சுப்பு?”
”யார் கண்ணாயிருந்தாலும் மீனு..வெட்கம் ஓடிப்போயிடும்... ”
”அப்ப வெட்கம் கண்லதான் இருக்கா?”
”பொதுவா கண்ணுலேர்ந்து மனசுக்கு ஏறுது... இன்னோரு தினுசு இருக்கு.... மானம் போறபோது மனசைப் பிடிங்கித்திங்கற வெட்கம்... அது சோகம்.. அது இப்போ வாணாம்... நாம்ப கண்ணால வாரதைப் பார்ப்போம்...”
”எப்டி? பெரிய பிரசங்கமா பண்ணிடுவியோ?.. க்ரிஸ்ப்பா சொல்லேன்...”
”ரெண்டு மூணு உதாரணம் இருக்கு... புராண காலத்துலேர்ந்து ஆரம்பிப்போம்..உனக்கு சுகாச்சார்யாளை தெரியுமா?”
”கிளி மூக்கோட இருப்பாரே.. எஸ்விசேகரோட வண்ணக்கோலங்கள் டைட்டில்ல பச்சக் கலர்ல வருவாரே... அவரா?”
”ம்... அவரேதான்..”
”அவர் அடிக்கடி வீட்டை விட்டுக் காட்டுக்குள்ளே ஓடிடுவாராம்...
“ஏன்? வீட்ல குடைச்சல் ஜாஸ்தியா?”
“ச்சீ..ச்சீ... உம் புத்தியப் பாரு... அவரு புண்ணியம் பண்ணினவர்.. கல்யாணம் ஆகலை... பிரம்மாச்சாரி... அவருக்கு எல்லாத்தையும் துறந்துட்டு அப்டியே விஸ்ராந்தியா போயிடணும்னு ஆசை....”
“ஓ... சன்னியாசியாவா? நீ எப்ப அப்படிப் போவே சுப்பு... நீயும் ட்ரை பண்ணேன்... லோக சமஸ்தா சுகினோ பவந்து ”
“ஏய்.. கதையைத் திருப்பாதே.... கேளு... அப்படி ஒரு நாளு காட்டுக்குள்ளே ஓடறாரு... பின்னாடியே வியாச பகவானும் ஓடி வரார்... திக் ஃபாரஸ்ட்.. தூரத்துல ஒரு பொய்கை... அதுல கந்தர்வக் கன்னிகளெல்லாம் கரையில ட்ரெஸ்ஸையெல்லாம் விழுத்துட்டு.... நக்னமா குளிச்சிண்டிருக்காங்க...”
”என்னதிது... கதையை நீ பார்த்த காலைக் காட்சி மலையாளப் படத்துக்கெல்லாம் கொண்டு போவே போல்ருக்கே...”
“மீனும்மா.. அபச்சாரம்.. அபச்சாரம்.. இது பாகவத புராணக் கதை.. பொறுமையாக் கேளு... சுகா... சுகா...ன்னு கூப்பாடு போட்டுண்டே வியாசர் இடுப்பு வேஷ்டியைப் பிடிச்சிண்டே துரத்திண்டு ஓடிவரார்... முன்னாடி ஃபாஸ்ட்டா சுகர் ஓடறார்.... இந்த குளிச்சிண்டிருந்த தேவகன்னிகைகளெல்லாம் என்ன பண்ணினா தெரியுமா?”
“க்ளைமாக்ஸா சுப்பு?”
“கேளு... பாதி குளியல்ல அப்படியே பொய்கையிலேர்ந்து எழுந்து வந்து... ஓடி வந்திண்டிருந்த சுகர் கால்ல விழுந்து நமஸ்காரம் பண்றாங்க.... எப்படி... தெரியுமா?”
“அதான் எப்டின்னு சொன்னியே.. ஷேம் லெஸ்.... நக்னமா...”
“ஆமாம்... சுகர் ஒரு கணம் நின்னார்... ஆசி வழங்கினார்.. திரும்பவும் ஓட ஆரம்பிச்சுட்டார்.. சுகா சுகான்னு காட்டுல எதிரொலிக்க வியாசர் பின்னால ஓடிவரார்... அவரைப் பார்த்துட்டு இந்த தேவகன்னிகைகளெல்லாம் என்ன பண்ணினா தெரியுமா மீனு?”
“என்னாச்சு? ஓடிப்போயி பொய்கையில குதிச்சுட்டாளா?”
“இல்லையில்லே.... ட்ரெஸ்ஸெயெல்லாம் சுருட்டி எடுத்துண்டு மரத்துக்குப் பின்னாடி போயி ஒளிஞ்சிண்டுட்டாளாம்.. வியாசருக்கு ஒரே கோவம்.. புஸ்ஸு..புஸ்ஸுன்னு மூச்சு விட்டுண்டு அப்டியே நிக்கறார்... சுர்ர்ர்ருன்னு பிபி ஏறிடுத்து அவருக்கு...”
“கிழவர்தானே வியாசர்... “
“அதுதான் அவருக்கு கோவம்... சுகர் நல்ல யௌவனம்... என்னடா கிழவனைப் பார்த்து மறையராங்களே... நம்ம பையனுக்கு நமஸ்காரம் பண்ணினாங்களே.... ”
“சுப்பு.. அநியாயம்ப்பா... இந்த வியாசர் தூரத்துலேர்ந்து எதையெல்லாம் நோட் பண்ணியிருக்கார் பாரேன்....”
“அதுதான் க்ரக்ஸ்ஸே... ட்ரெஸ் போட்டுண்டு மரத்துக்குப் பின்னாடிலேர்ந்து எல்லோரும் வந்து வியாசாச்சாரியாளுக்கும் நமஸ்காரம் பண்ணினா... அப்போ கேட்டார்... ஏம்மா? என்னோட பையன் யுவா ... அவனுக்கு நக்னமா வந்து நமஸ்காரம் பண்ணினேள்... இப்போ நா கிழவன் வந்துருக்கேன்.. எனக்கு முழுசா போர்த்திண்டு வந்துருக்கேளே.. நான் அவ்ளோ மோசமானவனாம்மா?”
“ஹிஹி... வியாசரே வாயைக் கொடுத்து வம்புல மாட்டிக்கறார்...குச்சியைக் கொடுத்து அடிவாங்கிக்கிற கேஸு... ”
“ஆமாம்.. அப்போ அவங்க ... இப்போ நீங்க கேட்டீங்களே இதுதான் உங்களுக்கும் உங்க பையனுக்கும் வித்யாசம்...அப்டீன்னாங்க.. அவருக்குப் புரியலை... என்னம்மா சொல்றீங்கன்னாரு.. ஒரு தேவகன்னி முன்னாடி வந்து நமஸ்தே சொல்லிட்டுச் சொன்னா... நக்னமா இருந்தோமா இல்லையான்னே உங்க பிள்ளை பார்க்கலை.. அவரோட பார்வையில அந்த வித்யாசமில்லை... அதனால எங்களுக்கும் வெட்கமில்லை.. பயமில்லை.. அப்டியே நமஸ்கரிச்சோம்... ஆனா நீரோ.. இந்த நக்ன வித்யாசம் பார்க்கறீர்... உம்ம பார்வையில கல்மிஷம் ஏறிப்போச்சு.. அதனாலதான் அப்டீன்னாளாம்..”
“வியாசருக்குப் புரிஞ்சிருக்கும்... திரும்ப சுகரைத் துரத்திண்டு ஓடினாரா.. இல்லை குடிலுக்கு திரும்பிட்டாரா?”
“அது கிடக்கு... வெட்கம் இன்னொருத்தர் கண்ல அப்டீங்கறத்துக்கு புராண எக்ஸாம்பிள் இது...”
“வேற....”
“அஞ்சாறு வயசு சின்னக் குழந்தையா இருக்கிற வரை.. அம்மா தன் பையன் முன்னாடியே ட்ரெஸ் மாத்திப்பா... ஆனா.. அவனுக்கே இன்னும் கொஞ்சம் வயசாயிடிச்சுன்னா.. டேய் வெளில போடான்னு விரட்டிட்டு.. கதவைச் சார்த்திண்டு ட்ரெஸ் மாத்திப்பா.. இது இன்னொரு எக்ஸாம்பிள்.. அந்தப் பயலோட பார்வையில வித்யாசம் வந்துடும்.. அம்மாவே அவனை விரட்டிப்புட்டுதான் புடவையை மாத்திப்பா... “
“இன்னுமிருக்கா?”
“இது கப்பு மேட்டரு.. காலங்கார்த்தால ட்ரெயின் செண்ட்ரல்ல போகறத்துக்கு முன்னாடி பேஸின் பிரிட்ஜ்கிட்டே நிக்க முடியாம நாறுமில்ல... அது ஏன் தெரியுமா?”
“அது தெரியாதா... ஏனிப்படி கொல பண்ற...”
“ட்ராக் ஓரமா வழிச்சுண்டு போறவங்கெல்லாம் பிருஷ்ட பாகத்தை ட்ரெயினைப் பார்க்க காமிச்சுக்கிட்டு உட்கார்ந்துடுவாங்க.. ஏன்னா... அவங்களை முகத்தோட முகம்.. கண்ணோடு கண் பார்த்தாக்கதான் வெட்கம் வரும்... ஆய் வராம போயிடும்..அதனாலதான்...”
“உன்னை GUNனை எடுத்தே சுடணும்டா...”
“தாயே... மன்னிச்சுரு... நமஸ்காரம் பண்ணிடறேன்....”
“சுப்பு.... இந்த மாதிரி வெட்கம்.. நாணம்.. இதுக்கெல்லாம் இப்படி கதை சொல்லி அசத்துறே... எனக்கு வெட்கமிருக்கா இல்லையா? ஹானஸ்டா சொல்லு... ”
“சுஜாதாவோட வசந்த் பாணில பதில் சொல்லணும்னா... “
“எதாவது எடக்குமடக்கா அசிங்கமா சொன்னியோ... நான் என்ன பண்ணுவேன் தெரியுமா?”
“என்ன பண்ணுவ?”
“உன்னை விட்டுட்டு ஜெ. சமாதில போய் தியானம் பண்ண ஆரம்பிச்சுடுவேன்...”
“அடிப்பாவி.. வேணாம்.. வேணாம்.. சமாதி தியானம்னு நாடு கெட்டுப்போச்சு... சொல்லிடறேன்.. வெளிச்சமா இருக்கிற பகல்ல வெட்கத்துல கன்னம் சிவக்கவும்.. இராத்திரி நைட் லாம்ப்பைக் கூட அணைச்ச இருட்டுல ரெண்டு பேருக்குமே கண்ணு தெரியாதா.. அதனால வெட்கம் கெட்டுப் போயி......”
“டேய் சுப்பு.. நீ ரொம்ப மோசம்டா... புராணக் கதை சொல்றேன்னு ஆரம்பிச்சு...ச்சே... ச்சே....”
பின் குறிப்பு: மையக் கரு சேங்காலிபுரம் ஸ்ரீஅனந்தராம தீக்ஷிதரின் பாகவத சப்தாகம்.

0 comments:

ஆடிய பிற ஆட்டங்கள்

Related Posts with Thumbnails